تبلیغات
مقالات و اطلاعات ورزشی - الگوهای غیر طبیعی راه رفتن
مقالات و اطلاعات ورزشی

مرتبه
تاریخ : یکشنبه 28 اسفند 1390

خم کردن جانبی تنه

الگوی راه رفتن به دلائل مختلفی از جمله مشکلات عضلانی ومفصلی که با تغییر در وضعیت بدنی همراه هستند، دچار اختلال می شود. ازجمله این اختلالات در الگوی راه رفتن، خم کردن جانبی تنه یا راه رفتن ترندلنبرگ است. با ضعف عضلات دور کننده مفصل ران بویژه در سرینی میانی فرد قادر نخواهد بود لگن خود را در وضعیت صحیح  حفظ کند. بنابر این فرد مجبور به خم کردن تنه می شود. در این حالت مفصل ران پای مقابل به طور غیرقابل کنترلی به طرف پایین سقوط خواهد کرد. با دررفتگی مفصل ران و یا ناهنجاری کوکساوارا به علت حرکت جزیی تروکانتر بزرگ از طول مفید سرینی میانی کاسته می شود وبه علت این کوتاهی قادر به عملکرد موثری نخواهد بود. هم چنین هنگامی که طول دوپا برابر نباشد، لگن به سمت پای کوتاه تمایل پیدا می کند و تنه به آن سمت خم می شود. درد ناشی از بیماری یا آسیب مانند آرتروز نیز از دلائل راه رفتن ترندلنبرگ می باشد.

 

خم کردن تنه به جلو یا عقب

 خم کردن قدامی تنه یکی دیگر از اختلالات راه رفتن می باشد. از علل این الگوی راه رفتن جبران ناکارآمدی عضلات بازکننده زانو و خم کننده ران است. اگر عضلات چهارسر ضعیف یا فلج شود فرد مجبور می شود تنه خود را به سمت جلو خم کند و مرکز ثقل را به سمت جلو حرکت دهد. در حالت طبیعی خط ثقل از پشت مفصل ران عبور می کند، به هنگام راه رفتن با خم کردن قدامی تنه خط ثقل از جلوی مفصل ران حرکت می کند. علاوه بر خم کردن تنه به سمت جلو گاهی اوقات فرد برای راه رفتن دست خود را روی سمت ضعیف قرار می دهد. علت خم کردن خلفی تنه، جبران ناکارامدی بازکننده های مفصل ران بویژه سرینی بزرگ است، با خم کردن تنه به سمت عقب مرکز ثقل نیز به عقب تر حرکت می کند.

 

حرکت دورانی پا

هنگامی که پای درحال نوسان، به سمت بیرون تاب بخورد حرکت دورانی پا مشاهده می شود. معمولاً مرحله نوسان پای دیگر، طبیعی خواهد بود این الگوی راه رفتن از نمای قدامی و خلفی بهتر مشاهده می شود. راه رفتن دورانی ممکن است به منظور پیش بردن پای در حال نوسان دارای ضعف خم کننده های مفصل ران باشد و زمانی اتفاق می افتد که عضلات نزدیک کننده به عنوان خم کننده های مفصل ران عمل می کنند و پا را از حالت بازشده و عقب رفته به جلو می کشند.

 

بالا کشیدن مفصل ران

حالتی از راه رفتن غیر طبیعی است که درآن لگن پای در حال نوسان با انقباض عضلات مهره های و دیواره جانبی شکم ( فلکسور های جانبی تنه ) به سمت بالا کشیده می شود. در این حالت ممکن است پیشروی پا در آغاز مرحله نوسان با کمک خم کردن خلفی تنه انجام شود. بالا کشیدن مفصل ران معمولاً به هنگام راه رفتن آهسته با عضلات همسترینگ ضعیف انجام می شود. از آنجا که با ضعف عضلات همسترینگ، مفصل زانو تمایل به بازشدن زود هنگام دارد. بنابراین انتهای مرحله نوسان پا طولانی تر می شود. در موارد اندکی این حالت برای طویل کردن اندام به علت وضعیت پلانتار فلکشن مچ پا به کار می رود.

گام کوبیدن

اختلال گام کوبیدن ، افزایش خم کردن زانو و مفصل ران به منظور  بلند کردن بیش از حد معمول پا می باشد که از نمای جانبی بهتر مشاهده می شود. این حالت برای جبران وضعیت پلانتار فلکشن مچ پا به کار می رود و ناشی از کنترل ناکافی دورسی فلکشن می باشد که به عنوان سقوط پا شناخته می شود.

کنترل ناکافی دورسی فلکشن ممکن است ناشی از ضعف یا فلج عضلات درشت نئی قدامی یا اسپاسم عضلات خلفی ساق باشد. ناتوانی در دورسی فلکشن مچ پا در مرحله نوسان منجر به یک اختلاف طول عملکردی پا می شود و همچنین کشیده شدن انگشتان پا روی زمین را به دنبال خواهد داشت. کشیده شدن انگشتان به روی زمین ممکن است با تاخیر در خم شدن مفصل ران یا زانو در ابتدای مرحله نوسان اتفاق بیفتد. چون با وجود دورسی فلکشن کافی پا با زمین تماس خواهد داشت.

راه رفتن خیزشی

 در این حالت فرد به هنگام مرحله سکون، بر روی انگشتان خود قرار می گیرد و حرکت عمودی تنه را افزایش می دهد. ازآنجا که راه رفتن به حالت خیزشی در مرحله سکون انجام می شود، می تواند گزینه  مناسبی برای جبران مشکلات مرحله نوسان پا باشد و مانند راه رفتن با الگوی بالا کشیدن مفصل ران، در پیاده روی آهسته با عضلات همسترینگ ضعیف رایج می باشد.

 

چرخش غیر طبیعی مفصل ران

از آنجا که مفصل ران توانایی چرخش زیادی در صفحه عرضی دارد و با این چرخش مفصل زانو یا مچ پا قادر به جبران آن نخواهند بود، چرخش غیر طبیعی در مفصل ران کل پا را درگیر خواهد کرد که به دو صورت پنجه به داخل و پنجه به خارج مشاهده می شود. در پنجه به داخل، کاهش زاویه بین خط پیشروی و پا وجود دارد و در پنجه به خارج افزایش زاویه بین خط پیشروی و پا وجود دارد. چرخش غیر طبیعی مفصل ران ممکن است در نتیجه یکی از سه مورد زیر باشد:

  1. مشکل در عضلات عمل کننده چرخش مفصل ران
  2. اختلال در نحوه تماس پا با زمین
  3. به عنوان حرکت جبرانی ناشی از مشکلات دیگر

وجود مشکل در عضلات عمل کننده چرخش مفصل ران معمولاً شامل اسپاسم یا ضعف عضلاتی است که استخوان ران را حول مفصل ران می چرخانند. برای مثال در بیماران فلج مغزی (cp) فعالیت بیش از حد باز کننده های مفصل ران می تواند عاملی برای چرخش داخلی ران باشد. عدم تعادل بین عضلات همسترینگ داخلی و خارجی علت رایج چرخش مفصل ران می باشد.

ضعف عضلات دوسر رانی یا اسپاسم عضلات همسترینگ داخلی منجر به چرخش داخلی پا خواهد شد و برعکس، اسپاسم عضله دوسر رانی یا ضعف عضلات همسترینگ داخلی می تواند منجر به چرخش خارجی پا شود.

برخی از ناهنجاری های کف پا نیز ناشی از چرخش غیرطبیعی مفصل ران می باشد. اینورشن کف پا که به علت چرخش داخلی ثابت کف پا یا ضعف عضلات نازک نئی می باشد. ناهنجاری اورشن کف پا که ناشی از چرخش خارجی ثابت یا ضعف عضلات خلفی یا قدامی درشت نئی می باشد. چرخش خارجی ممکن است به عنوان حالت جبرانی برای ضعف عضلات چهار سر در تغییر جهت خط ثقل عبوری از مفصل زانو بکار رود و ممکن است با خم کردن تنه به جلو همراه باشد.

در صورتی که خم کننده های مفصل ران ضعیف باشند، چرخش خارجی پا می تواند با عمل عضلات نزدیک کننده به عنوان خم کننده، خم کردن مفصل ران را تسهیل سازد. افراد مبتلا به ضعف عضلات خلفی ساق ممکن است دچار چرخش بیش از حد پا شوند تا عضلات نازک نئی به عنوان پلانتار فلکسور عمل کنند.




برچسب ها: کیوکوشین اراک،
ارسال توسط حسن رضایی
آرشیو مطالب
امکانات جانبی
blogskin

ماتسوشیما مرکزی